2016_finiq_droviani-006

Στην άνυδρη Δρόβιανη το 19ο αιώνα κτίστηκαν αρκετά πηγάδια για να εξασφαλίσουν οι κάτοικοι πόσιμο νερό. Ξενιτεμένοι και ντόπιοι Δροβιανίτες επένδυαν υπολογίσιμα ποσά χρημάτων γι αυτό το σκοπό. Τα πηγάδια κόστιζαν πολύ. Δεν υπήρχε τσιμέντο και έτσι όλοι οι κάτοικοι ως μια οικογένεια προσέφεραν από ένα καλάθι με αβγά (για την εκάστοτε περίπτωση) για να φτιάξουν οι μάστορες αδιάβροχη επένδυση (η οποία αποτελούνταν από ασβέστη και από ασπράδι αβγών και γινόταν πιο στέρεο και από το τσιμέντο). Πέτυχαν να υπάρχει ένα πηγάδι για κάθε μαχαλά (συνοικία) ενώ αργότερα διαπιστώνοντας τη δυσκολία του να μεταφέρουν το νερό από το πηγάδι με τις βαρέλες (όπου η μία βαρέλα χωρούσε 25-30 L νερό) αποφάσισαν από κοινού να δημιουργηθούν στέρνες, και σταδιακά κατάφεραν το κάθε σπίτι να έχει τη δική του στέρνα. Ως εκ τούτου τα πηγάδια τα χρησιμοποιούσαν μόνο για πόσιμο νερό.

Συνολικά υπάρχουν τέσσερα κοινά πηγάδια στην Άνω Δρόβιανη και τέσσερα στην Κάτω Δρόβιανη. Τα πηγάδια έχουν βάθος έξι μέτρων στο έδαφος και επίγεια καλύπτονται με κτίσματα κατασκευασμένα περίτεχνα ώστε να κατορθώνουν οι κάτοικοι να τραβούν νερό από τα θολωτά παράθυρα. Οι ακρογωνιαίοι λίθοι είναι καλά σμιλευμένοι σε όλες τις γωνίες τους αλλά και στις καμάρες που βρίσκονται στο ενδιάμεσο των παραθύρων.

Πατήστε εδώ για να δείτε Βίντεο